Djenna (12) en Jordana (13) zitten net in de brugklas. Ze zijn beste vriendinnen. In hun portret op Gender Rebels zeggen ze waar ze zich kwaad om maken: jongens op school die meisjes uitschelden voor hoer en hardop commentaar geven op lichamen.
Wat er gebeurt op de gang
Schelden met "hoer" en "kankerhoer" is op veel scholen normaal taalgebruik geworden tussen leerlingen onderling. Daar bovenop komen opmerkingen over borsten, billen en gewicht. Het is geen "ruwe humor" — het is een patroon dat meisjes leert dat hun lichaam een publiek bezit is.
"Jongens noemen meisjes kankerhoer en maken opmerkingen over ons lichaam."
Wat thuis helpt
Djenna en Jordana zijn trots op hun moeder, die altijd aan hun kant staat. Dat is geen detail. Meisjes die op school horen dat ze "te gevoelig" zijn als ze er iets van zeggen, hebben thuis iemand nodig die zonder twijfel zegt: jij hebt gelijk dat je dit niet pikt.
Voor scholen
Een school die zegt "we tolereren geen pesten" maar wegkijkt bij seksueel getint schelden, geeft een gemengd signaal. Leerkrachten die deze taal direct stoppen — niet door een dader-praatgroep, maar door een korte, duidelijke grens — geven meisjes het signaal dat de school van hen is, niet van wie het hardst schreeuwt.
Bron
- Gender Rebels — Djenna en Jordana
- Gender Rebels — verzamelplaats kritische verhalen (Sybilla Claus, fotografie Iratxe Álvarez)
Citaten in deze pagina zijn ontleend aan het portret op genderrebels.org.